Bir Gemiyim

**KelebekZamanı** · 07-27-2008, 06:42 PM

Bir gemiyim...
Derin sularda sessizce ilerleyen;
Sevgi ve umut yüklü; geleceğe doğru yol alan…
Bazen içimi dünyalar kadar gülümseme dolduramıyor.
Bazen de gülümsemeye bile ihtiyacım olmuyor.
Şuan yağmur yağıyor hissediyorum.
O masmavi sularda kaybolup giden damlacıklar.
Bazen o damlacıklar elimi dolduruyor.
Bazen de tutamayacağım kadar uzaktan bana göz kırpıyorlar.
Beni yıldırmayan bu olsa gerek;
Kazandıklarım ve kaybettiklerim,
umutlarım ve üzüntülerim,
sevdiklerim ve sevmediklerim.
İçimden geldiği gibi yaşıyorum her şeyi.
Ama bunların çoğu sınırlı kalıyor.
Özgürlüğümü uçuşan kelebeklerden mi alıyorum;
yoksa benim olan özgürlüğümü bana hatırlatıyorlar mı?
Duygularımı bir kenara atıyorum çoğu zaman.
Düşüncelerim diyorum hep düşüncelerim.
Duygularımı bu denli körelten ne,
beni bu gemide kendimle bırakan?

Bu aralar yalnızlık iyi geliyor bana.
Kimseyi aramıyorum.
Yalnızlığım ve ben oluyorum sadece.
Kendimi ödüllendirmiyorum.
Ben soğuktaysam soğuğun,
yaşıyorsam bugünün tadını çıkarmalıyım.
Şimdi fırlatıyorum üstümdekileri beni boğan o sıkıcı şeyleri elimdeki çiçekleri suya atıyorum
Belki onlara da yaşamaları için bir kapı açmış olurum.
Kimbilir belki o mavi sularda yeniden canlanırlar.
Neden her şeyi saklıyorum özellikle de duygularımı.
Ruhum ne istiyor.
Neden bu kadar sancı çekiyorum.
Aslında ben her şeyi herkesi seviyorum.
İşte kapılarımı sonuna kadar açıyorum.
Bakalım ilk içeri giren kim olacak?
Ne kadar kalacak ve ne zaman gidecek.
En çok sevdiğim şey bu işte; bilmemek.

**uyuss** · 10-28-2008, 10:09 AM

En çok sevdiğim şey bu işte; bilmemek.

07-27-2008, 06:42 PM	#1 (permalink)
KelebekZamanı Member Üyelik tarihi: Apr 2008 Nerden: İzmir ,Karşıyaka Yaş: 25 Mesajlar: 53 Teşekkür: 0 5 Mesajina 12 Tesekkür Aldı Tecrübe Puanı: 1	Bir Gemiyim Bir gemiyim... Derin sularda sessizce ilerleyen; Sevgi ve umut yüklü; geleceğe doğru yol alan… Bazen içimi dünyalar kadar gülümseme dolduramıyor. Bazen de gülümsemeye bile ihtiyacım olmuyor. Şuan yağmur yağıyor hissediyorum. O masmavi sularda kaybolup giden damlacıklar. Bazen o damlacıklar elimi dolduruyor. Bazen de tutamayacağım kadar uzaktan bana göz kırpıyorlar. Beni yıldırmayan bu olsa gerek; Kazandıklarım ve kaybettiklerim, umutlarım ve üzüntülerim, sevdiklerim ve sevmediklerim. İçimden geldiği gibi yaşıyorum her şeyi. Ama bunların çoğu sınırlı kalıyor. Özgürlüğümü uçuşan kelebeklerden mi alıyorum; yoksa benim olan özgürlüğümü bana hatırlatıyorlar mı? Duygularımı bir kenara atıyorum çoğu zaman. Düşüncelerim diyorum hep düşüncelerim. Duygularımı bu denli körelten ne, beni bu gemide kendimle bırakan? Bu aralar yalnızlık iyi geliyor bana. Kimseyi aramıyorum. Yalnızlığım ve ben oluyorum sadece. Kendimi ödüllendirmiyorum. Ben soğuktaysam soğuğun, yaşıyorsam bugünün tadını çıkarmalıyım. Şimdi fırlatıyorum üstümdekileri beni boğan o sıkıcı şeyleri elimdeki çiçekleri suya atıyorum Belki onlara da yaşamaları için bir kapı açmış olurum. Kimbilir belki o mavi sularda yeniden canlanırlar. Neden her şeyi saklıyorum özellikle de duygularımı. Ruhum ne istiyor. Neden bu kadar sancı çekiyorum. Aslında ben her şeyi herkesi seviyorum. İşte kapılarımı sonuna kadar açıyorum. Bakalım ilk içeri giren kim olacak? Ne kadar kalacak ve ne zaman gidecek. En çok sevdiğim şey bu işte; bilmemek. __________________ *Tırtılın dünyanın sonu dediğine,* *Usta ''Kelebek'' der...*

10-28-2008, 10:09 AM	#2 (permalink)
uyuss Senior Member Üyelik tarihi: Apr 2008 Mesajlar: 1.391 Teşekkür: 671 176 Mesajina 228 Tesekkür Aldı Tecrübe Puanı: 2	En çok sevdiğim şey bu işte; bilmemek. __________________

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç